Günışığı kadar güzelsin
Son örtüm kadar beyaz
Ayaklarım kadar çıplaksın
Ve karakış kadar ayaz

Bir dolunay kadar doğalsın
Kırılmış camlar kadar soğuk
Ve tarihin karanlığında kaybolmuş
Efsaneler kadar sözelsin

Bilinmezlikler kadar uzaksın
Günlerimin ürkekliğinde çakılı
Gecelerim kadar anlaşılmazsın
Gülüşlerinde bir son saklı

Sorgulamalıyım yeni kalbimi
Seviyorum seni dağlar kızı
Ve zindanlara uzanır ellerim
Cerrah dokundu yüreğime
Yüreğimde parmak izi

Dağlar kadar dumanlı başım
Kan kırmızısı dudakların dudaklarımda
Gezinir odalarda sessizliğin beyazı
Yataklar baştanbaşa sen dolu
Sendedir çarşafların son rüyası

Karanlıklardan doğan küskün ilişkiler
Sende arıyorum arzuların hücumunu
Varılmaz bulutlara soruyorum
Yarınların gölgesinde saklı son günü

Omuzlarda gideceğim son randevuya
Miskin bir kral gibi dolaşır ülkesini
Yiten kalbinin son rüyaları
Bulmalı yüreğinde aşkın kapısını

Derelerin kuş seslerinde gideceğim
Kalbimde gömülü bırak gülüşlerini
Ölüm denizinde bir gemi gibi
Kaldır gök maviliğine gözlerini

Ellerim, kollarım bağlı gideceğim
Düşlerinin denizinde yüzeceğim
Zindan karanlığında al öpücüklerini
Dondu dudaklarım, yakındır veda zamanı
Dönmeyeceğim.

T.Ayhan ÇIKIN

Ekim 2006